یلدا
یــــ ـــلــ ـــدا بـــرایـــــ مـــنــــ یـــعنــــــــــــی
یــــ ــــکـــــ دقـــیـــ ــقـــ ـه بـــــ ــــیــــشــــــ ـــتـــر نــــــد یـــــــــ ـدن تو
و ایـــــــــــــ ــــن اصـــــــــ ــلا زیبـــــــــــا نیســــــــــــــــــــــ ـــت
و مــــــــــــــن بی شــــــــــــــــــ ـــک به یــــــــــک دقیـــــ ــقه بیشــــــ ـــــــتر
بوســــــــــ ــیدنـــــــــ ـــــــت مـــــــــــ ـــی انـــــــ ــــدیشــــــــــ ـــیــــــــــدم
اگر کنـــــ ـــارم مــــــــ ـــــــــی بـــــــــــــــــــــــــ ــ ــ ــــودی
دارم از خودم می پرسم :
آرزوی بلند ِ یلدای این زمستانم چه باشد که جبران تمام ِ شبْْ ، چله های از تو نوشتن را بکند ؟!!
م ه م نیست !
هر چه باشد جز عاقبت به خیری ِ آرزوهای یک بام و دو هوای ، هر کسی چون تو !
تویی که حالا بعد از این همه رفتن ،
دوست داشتن ِ مرا متهم می کنی به اشتباه ناخواسته ی چشم هایم !!!!
.
.
.
من حدس می زنم ، این بار پرستوهای کوچ کرده
زود تر از همیشه به دامان گل و بوته و پروانه باز خواهند گشت !
من حدس میزنم ؛ طلسم تلخ آخر قصه های مادربزگ خواهد شکست
و کلاغ بی سر و سامان ، به خانه بر می گردد
که بگوید ؛
نرسیدن ، همیشه نشان ِ التهاب و تمنا و تقلا نیست .... !
حالا دوباره ، از نو نیت می کنم این حدس های تازه را !
این بار یادم نمی رود ؛ وضو نگرفته سراغ ساقی ُ پیمانه وُ انار نروم !
دیگر حواسم پرت قدم های تنهایی تو نیست !
این جاست !
همینجا ؛ کنار سوسوی ستاره و ُ سرگردانی سنجاقک
سپید می پوشم به یمن رفتن پاییز
و مثل فروغ به ناخن هایم برگ گل کوکب می چسبانم
یک حمد و سوره .... و بعد ....
چشم در چشم دانه های انار و سرخی هندوانه یلدا
دست می گذارم روی شاه بیت غزل های خواجه شیراز :
" من ترک ِ عشق ِ شاهد و ساغر نمی کنم
صد بار توبه کردم و دیگر نمی کنم " !!!!!
پ ن 1: امشب هم باز همان درد همیشه قرار است میهمان ما باشد
پ ن 2: انار بوی رسیدن نمی دهد
پ ن 3: امشب کنارم خالی است جایی که نباید باشد .
پ ن 4: آسمان پر از ستاره های پریشان است
همیشه نوشت دوستت دارم