از روزی که تو رفتی . . . .

هیچ وقت نمی خواستم

که چنین شود

هیچ وقت نمی خواستم

تو را گریان ببینم

نمیدانم چرا نمی توانم

از تو دل بکنم

ولی . . . . . . ا

میخواهم باز از تو

دور شوم

نمیدانم شاید از این

هراسانم که تقدیری

برای خود نمیبینم

بی عشق تو طالع من

سیاه و تار است

امید هایم

چیز های که بدست آوردم

با هم نیستن

نمیدانم باید چه بکنم

همنشین من

تلخی های زندگی شده اند

من برگ خشکیده ای در بادم

من نمیتوانم تو را گریان ببینم

با اشک های تو من میمیرم

تو را ترک میکنم تنها برای

عشقی که به تو دارم

نمیدانم شاید . . . . از این

هراسانم  که روزی

از قلب تو

عشق من محو شود

و با قطره های اشک تو

زندگی من هم

از چشمان دنیا

محو شود . . .ا

. . . .

. . . .

. . . .

ای که تقدیر ٬تورا

ز من دور ساخت

بشنو از بی تو بودنم. . .ا